Ұстаған жерінен айрылмай, қатты да қалды. ~ «Жемге тоймаған шілбиген әтеш секілді
белгісіз сәулетшіні алыпсыңдар, ол неме есімі дүниені дүңкілдеткен Норман Фостер мырзаға
бүйірден сауал қыстырып аш кенеше жабысыпты… тілдесіпті… дей ме, әйтеуір қала әкімі
«абыройдан жұрдай болдық» деп маңдайын тоқпақтап ол жатыр.» Д.Дос.