Жүрісі бәсең тартты. ~ Көліктен тер шыққан сайын, бір елі кемиді. Қартқожаның аты мезгілі таянған әйелдей, кешеден бері
аяғы қоюлап келеді. Шу-шу деген түгілі, қамшы салғанды елемейді. Ж.Айм.~ Манағыдай емес, дуананың аяғы қоюланайын
депті… Бір-екі өрге келгенде дуана Ақбілекті арқасынан түсіріп, дем алды; құрысқан белін қайқайып жазып, құнақ жылқыша
сілкінді. Ж.Айм. ~ Омбы — жердің түбі. Жеткізер емес. Көліктен тер шыққан сайын, бір елі кемиді. Қартқожаның аты мезгілі
таянған әйелдей, кешеден бері аяғы қоюлап келеді. Ж.Айм.