1. Біреуді келеке қылып, мазақ етті, табалады, мұқатты.
~ «Е, Әлиманның көрпе-жастық дүниесіне қызыққаны да…». Ағатайымды ағаш атқа мінгізген осы тәрізді шақпа әңгімелер Қостөбеде ысқаяқ желдей есе бастайды. Б.Соқ. ~ Жарылған тиіп кетсе қағанақтай, Жаратқан бүйтіп шетін жаны құрсын! Мінгізген қылдан тайсаң ағаш атқа, Өзімшіл еркектердің заңы құрсын! Ж.Айм. ~ Газетке берген бір сұхбатымда осы төңіректе сөз қозғап едім, әлдебір желбуаздар: Қалихан Оралханды сынап жатыр деп мені ағаш атқа мінгізбек болыпты. Ауызы өзінікі жұртқа айтарым жоқ. Тек қазақ әдебиетіндегі Оралханның орнын ешкім жоққа шығара алмайды… Қ.Ысқ.
2. Жалған айып тағып, қуғынға ұшыратты. ~ Батыр-батыр-ау, бірақ, болыс, мені осы жолға жұмсамасаң қайтеді? Осы кез ұры еместі ұры ғып құтыртып талай саққа, ағаш атқа мінгізіп жатқан пәлелі кез ғой. М.Әу. ~ Есімбекке енші беріп бөлек шығардым. Нансаң, қазір онымен де, Бәйтен