Сусып, желдің ығымен қозғалыста болатын құм, барқан. ~ Отырған қыз беріліп бақта, мұңға, Ұқсап сендік көңіл күй ақпа құмға, – Сусып неге тұрмайды бір қалыпта, Келетіндей жентке сақтадыңға. А.Әл. ~ Көлшіктің біреу жатыр батпағында, Атының сыпырылып арт жағында. Қорымнан қатын-бала тас боратып, Біреу тұр тәтетайлап ақпа құмда. БС. “Он сегіз”.