Ақ-қарасы аралас, қотан-қотан көп қой. ~ Күн ыстық. Аспанда ақ сабынның көбігіндей, мамық ақ бұлт жүзеді. Әуе шыбынның ызыңы, шегірткенің шырылы. Ащы өзеннің бір мүйісінде ақ борықтай ауыр қотан ақтылы қой жатыр. Ж.Айм. ~ Ондағыдай жұртта енді береке бел бар ма? Дəулет бар ма? (Қойға көзінің қырын салып): Шалқып жатқан ақтылы қой жер қайысып сонау өлкеге сыймай кетуші еді. Байдан туған жанның бір өзінен алты қотан қой өруші еді. ~ Ақ мамаңа асықпа, Апам малда, қашықта. Ақтылы қой бағып жүр, Алтын жұлдыз тағып жүр”. Қ-М. Әли.