Ақылың қажет емес, сөзіңді босқа шығын қылма д.м. ~ Әй, жарқыным, ақылың өзіңе! Жаудан қорқып өнімді айтпай отыра алайын ба? Қуанса да, қайғырса да, ән салған ата дәстүрін ұмытайын ба? С.См. ~ Арақ ішкен өңшең мас, Есі шала өңшең жас, Дүрсе қоя берісті: «Көр көрінед көзіңе, Өз ақылың – өзіңе! Сен бүйдеме игі істі. М.Жұм. ~ Бар ақылың өзіңе, Кім деп тұрсың, қарағым? Көрінбегін көзіме, Қарыныңды жарамын. Торғай содан кектеніп, Ешкіменен жауықты. А.Ас.