1. Өмірден озды; қайтыс болды, кебін киді. ~ Жас топырақ астында мәңгі тыныштық алған Ұрқия көз алдына елестейді. Ақ кебінге оранған асыл жар жер бетінде не боп жатқанынан бейхабар. С.Жүн. ~ Ақ түсті жейде киіп, сақал-шашы қуарған, өңі бозарған адам оның көзіне тағы да ақ кебінге оранған тірі аруақ болып елестеді. Ғ.Біл.
2. Қалың жауған қар басып қалды.
~ «Түнімен жауған қардан дала ақ кебінге оранып шыға келді». БАҚ.. ~ Қапалақтаған қар арасынан ақ шашты, ақ сақалды, ақ кебінге оранған аруақ құшақ жая теңселе басып жақындап келе жатқандай, Аманбаев денесі түршігіп өз-өзінен селк ете түсті. Т.Сәу.