Масқарасы шықты, ұятқа белшесінен батты. ~ Ылғи осы, бүгін екеуі, ақыры айқайласып тынды: “Бірақ, онда намыс жоқ, кешке қарай, түк болмағандай ыржиып күліп өзі келеді, бір рет, соңғы рет ойнап берші! – деп жалынып келеді. Мен көнемін, әрине. Көнемін де өкінемін! Театрдың мүддесі деген ұранды жамылып алып, театрдың бетін аймандай қыламыз да жүреміз! Ә.Тар.