Айтысып-тартысты; жанжалдасты. ~ Шынды таптым, қайғы басты, Шын сырымды айтайын. Дiн де, пән де қатты адасты, Дау сабасты барқырап. Шәк. ~ Бірақ ұлық бұны елеген жоқ. Құлағын салып тыңдап, ұққысы да келген жоқ. Әубәкірге қарсы дау сабап, зіркілдеп ашуланып, тақтай теуіп, зәр шашып: — Сен болыссың, патшаны, ұлықты ұмыттың. Өзіңе тапсырылған міндетті қызметті тастадың. Сенен бұзық кісі жоқ! — деді. М.Әу.