Ақыл-ойында бір кемістік бар. ~ Кім білген қыздың шолжаң ынты– зарын, Басына босарлықтай күн туарын? Шұбардың ұшығынан шошып тотай, Сәбидей қашты түзге есі жарым. Т.Әл. ~ Пері соққан пендедей есі жарым, Тамырымда тулайды есіл ағын. Бұл жүректің білмеймін, несін алдым, Несі жоғын білмеймін, несі барын. М.Мақ.