Есіне оралды, ойына келді. ~ Анасын құшақтап, көзін жұмып жатып әлгіндегі тәтті түсін есіне алмақ болған, зым-ғайым жоғалыпты. “Не еді? Не еді?” Әне-міне жадына түсетін-ақ сияқты, жиналып келіп, қашып кеткен түшкірік тәрізді — өкінішті опық жегізеді. Ә.Тар. ~ Құдай атқанда аңқалақтаған бәтiрдiң есiмiнiң кiм екенiн де ұмытып қалыпты, кәне, жадына түсiре алсашы. Ә.Ыб.
