Жан-дүниесі оттай алаулады. ~ Кигенім басымдағы кәмшат бөрік, Жан қалқа, жалын болдым сені көріп, Мен сендік, мені бұзар қандай адам? Тұрғанда тәнде жаным, басымда ерік… Б.Майл. ~ Ғажап-ақ, дала көркі көсілген кең, Сол суретті жанарға көшірген мен. Жалын болып кеудемде қалып қойған, Толқын жылдар тепкілеп өшіргенмен. М.Айт.