Уайымға салды. ~ Осының бәрi Қартқожаны ойландырды, жанын кейiттi: «Әттең, менің кедейлiгiм-ау! Әйтпесе, солардың менен ақылы артық па? Зейiнi артық па? Артық болса, малы артық. Дүние шiркiн-ай! Кегiмдi алатын да күн болар ма екен?..» деп iшiнен зығыры қайнап жүрдi … Мұның бәрi Қартқожаның жүрегiне түйткiл болды … Ж.Айм.