а). Кедейліктің зардабын шекті, жоқтық көрді. ~ Таңертең Сапаш «үйде ет жоқ» деп отырған. «Әбекеңдей ұятты кісі келгенде, дастарқаны жоқ-жұқана болып, жерге қарамаса не қылсын…» Ол не дерін білмей, сасып қалды. Б.Тоғ. ~ ― Арамызда сүр бай жоқ, кедейден көтерілген көбендер болмаса… ― Астымдағы атымды алсаңдар, қара жерге қарап қалмаймын ба? Б.Тоғ.
ә) Ұяттан басын көтере алмады, біреудің көзіне тура қарай алмады д.м. ~ Жаңыл құлағына шейін қызарып жерге қарады. Т.Әбд. ~ Өкініштісі, ешқайсысы белсеніп ортаға шықпады. Ақсақалдары жастарға, жастары жерге қарады. М.Рам.