Мұң шерткен көңіліне қуаныш септі, жұбаныш болды. ~ Қас- қабағынан жан күйзелісін тап басып білетін Айжан мұндайда: «Қуеке- ау, сәл дамылдасаңызшы» — дейтін, не үндемей кеп, иығына жылы киімін жабатын, о да есіне түсіп, жетім көңіліне желеу боп сағыныш ұялатып, жабырқатып өтті. М.Сүн.