Уайым-қайғыдан ада, төрт түлігі сай. ~ Ай, Мөңке аға-ай! Бұл өмір кімге опа берген?! Басы жұмыр пендеде күңіренбей өткен, жүрегі бүтін кім бар дейсің? Ә.Нұрп. ~ Самал іздеп жауқазын жұтынады, Тамшыларын жинаумен құтыдағы. Қар астында қарбалас күн кешкенмен, Жауқазынның жүрегі бүтін әлі. Ш.Жұб.