Шошынды, аза бойы қаза болды. ~ Тауға кірген соң орман жиіленді. Алды — тар кезей. Біреу ұстап алатындай, жүрегі түршігеді. Жалтақ-жалтақ етеді. Ж.Айм. ~ Қызығы осы екен деп тіршіліктің, Жасайсың күнәларды құлшынып бір. Жұмыр жердің жүрегі түршігіп құр, Табаныңның астында сілкініп тұр! С.Қали.