Өмірі қайғы жұтып, зар еңіреп жылаумен, тағдырына налумен өтті. ~ “Елуге кемпір едім жасым жеткен, Сорлы едім бала көрмей зарлап өткен. Тандыры құрып қалған тас желіннен. Сүт ақса мұнан бұрын қайда кеткен?” Шәк.
- Кеудесіне мәңгі ұялаған, көкейінен кетпейтін әлдебір арман, шерді аузынан тастамай айтып өтті. ~ Қайда қалдың, қайран жас, Сендей ер маған табылмас. Қасен деп зарлап өтермін, Көзімнен ағар қанды жас. “Нұрғ.” ~ Ата-бабасының: «Туған жерден бір күрек топырақ бұйырсын», – деп зарлап өткені бекершілдік емес, рухының мықтылығы шығар. О.Бөк.