Зәресі ұшты. ~ Жібер! — деп қатты шықты құшағындағы қыз дауысы. Тұмсығына жұдырық сарт етті. Сонда таныды. Хансұлу екен. Иманы тас төбесінен шыққан Қозбағар қызды жібере салды. С.Елу. ~ Көрген жұрттың имандары тас төбелерінен шықты: Әншінің сақал-шашы бір талы қалмай аппақ қудай болып ағарып, жүзі түгел күйіп кетіпті. «Құдай кешірмеді», деп міңгірлеген. Бірақ, онысын өзі де естімеді. Н.Дәут.