Өршелене қуды, күн көрсетпеді. ~ “Шоқ-шоқ, өзiме де осы керек! – дедi iшiнен күйiнiп. – Тәшеновтердi таптап, талап, соңдарына ит салып қуып едi. Т.Сәу. ~ Боран-шашында қалжырап қара тұтып келген құдайы қонаққа есігін ашпады, қайыр сұраған тіленшіні ит салып қуатын. Т.Сәу.