Біліс болды, араласты. ~ Өтті, кетті, күмбірлі кезің керуен, Әлиядай әжемнің көзін көрген. Айдынына арудың құлаған жар Жігіттей бір төзімін сезім жеңген… Қ.Бұғ. ~ Бұл екі арада Әріп қайта сөйледі: – Бұрынғылар «әкең өлсе де, әкеңнің көзін көрген өлмесін! » деген. Т.Әл.