Құмары қанғанша, ләззат ала қарады. ~ Жалаңаш сұлудай құшағын ашып Баян сұлу тұр. Сұлу денесін алтынмен булағандай. Баянның қызықты денесіне қарап көз суарып келемін. С.Сей. ~ Уылжып тұр. Уыз тазалық, сəбилік ақтық, періште– пəктік – тірі пендеде осыдан асқан көз суарар көркемдік болмайды екен ғой, əйтпесе, бұрым орнына тұлымы желбіреген шынашақтай кішкене қыздың бет– жүзі бедерін əлі айқындап үлгірмеген. З.Қаб. ~ Тоқтас сөйтіп тұрып тағы да Төлегенді есіне алды: «Қайран, Төкем–ай, Қыз Жібек жеңгеме алыстан қызыға қарап көз суарып та тұра алмадың–ау… Алда, бейопа дүние–ай!..» Т.Нұрм. ~ Нәзия — көрген жанның көзін суаратын періште еді ғой. С.См.