Posted in

КӨЛ КЕШІП, БЕЛ АСТЫ

Көп жүрді, алыс жолдарды басып өтті. * Айналасын сипалақтап күн жүреді, түн кезеді. Еңіреген дауысы аспан астын күңірентіп, көл кешіп, бел асып ел шетіне жеткенде: – Басың кесілді, Бозақ! Бассыз қалдың, Бозақ! – деп айғайлайды. Т.Сәу.