Үмітсіз, сәулесіз қараңғылық, надандық; қор болған көңіл. ~ Не бір қас қақпай, не бір ауыз ләм демей мелшиіп қалған кәрі көкірек қарияның бір өшіп, бір тұтанған үмітіндей болып па, іштегі көр көңілдің булығып келіп оқыс ытқыған мұңлы жігеріндей, ширыққан ашулы өксік өтеуіндей болып па сол сәуле, әйтеуір қос жанардан көпке дейін үзілмейтін. С.См.