Ұшты-күйлі жоғалды. * Марғау асып кетсе де құтқармаймын. Ел-жұрттан, мынау қырғын тапқан сабаз-боздақтардан, қан жаласып туған ағаларымнан менің қай жаным артық? Ж.Сәм. * Бір самауыр шәйінің шығынын ауырсынды ма, “шал үйде жоқ!” – дегенде таңдайы тақ ете қалды. Әбдіжапар қиналған жоқ: — Шалыңыз марғау аспаған шығар, күтеміз? – деп кимелей кірді. Қ.Ысқ. * Бұл қаладан қарамды батырсам, марғау асып ұшты-күйлі жоғалсам деп арман ететінмін іштей. Ә.Асқ.
