Жылуы жоқ, мейірсіз, ештеңеге жұмсармайтын суық жүрек. ~ «Көркем ай қара бұлттан сырғып шығып көк дариясының көгілдір суын шомылды, долы адамның мұз жүрегін ерітетіндей, әйтпесе жанын улаған зарлы шарасына ем ететіндей, ызғарлы нұрын жерге түсірді. Ж.Айм. ~ Жыр құйылды осындай Мұз жүрек, кәр құлаққа, Осындай жыр жосыды- ай! Елжіреп шал тыңдады. І.Жан.~ Мұз жүрек, суық көкірек, кеудең биік, Өмірге тебіренбейсің басынды иіп, — Өмірге жібіместей мұз боп қатқан, — Бар ма әлде көкірегіңде арман, күйік?.. С.Сей. ~ – Бауырым өмір деген сол екен. Сонан ең жақсы көрген адамымнан сол құбылысты көріп жүрегім мәңгілікке мұздады. Енді мұны ешкімде еріте алмайды. Бәлкім, мұз жүрек тас жүрекке айлануы да мүмкін ғой. Ж.Шәк.