Қаруын қамдап, найзасын кезенді, айбат шекті. ~ Онан әрі сен барсаң, Екі тізгін тең Үзеңгісін үзе шіренген, Найзасын көкке тіреген Іштен туған Едіге Тайдан туған тарлан боз… Ә.Марғ. (“Көкетай хан…”) ~ … біткен бойы тарамыс, шынтақтай ғана Ер Ағыс пен Қожас, Әлеке мен Баубек, Бекіш пен Шекіш, Сайқал мен Болат, үзеңгісін үзе шіреген, найзасын көкке тіреген, іштен туған Едіге, сасық қайың сауып ішкен, осырақ шалдың баласы Алпай-Мамет, Көк-қоян – бірін де қалдырмайды. “Манас”. (Б. Әлімж.)