Үшкір ұшты, биік жартас. ~ Созылған желдер, қасқырдай иісшіл, секек қой желдер… Бірақ… әлі ерте; ертең иісі шықпайды, сонау қырдың астынан әзір таң көрінбейді. Найза тастар әзір қанға шомылмайды… Ж.Айм. ~ Діңкелеп шаршаған күн де ұясына барып қонды– ау ақыры. Найза тастар ымырт қараңғылығына сұғынып қарауыта бастады. С.Мұр. ~ Сол жақта жақынырақта қалып бара жатқан найза тасқа лақтырған қыл шылбырдың тұзақталған ұшы жетпей қалды. Б.Ыбыр.