Қарғысқа қалғыр д.м. ~ — Ой, нағылет жауғыр… Сені оқуға бермей бәлеге берген екенмін. Тумай туа шөккір!.. Құдай – ай, ел алдында масқара болдым – ау. Құдама не бетімді айтам? Жоғал көзіме көрінбей! Н.Сер. ~ Бұны көрген хан қайтадан ашуға мінді: — Нағылет жаусын сендерге, бұл қай кәззәптықтарың? Жоғалыңдар барлықтарың деп ақырған. “Арпалыспен…”