Ашулана таң қалу. ~ Жексен Қодарды ұрған біреудің топшысы тиді ме деп сырт айналып қарағанда: – Не деген имансыз едің, кәрі төбет?! – деп тұрған Құнанбайдың баласын көрді. Абай сырт айналып кете беріп еді, Жексен бұған зекіп: – Өй, бала!.. Ой, сен өзің? – деп тұрып, дауыстап: – Мен бе екен?.. Ер болсаң, әне… әкең! – дей берді. M. Әу. ~ Әуелде ойы арам деп тектемеген, Кең құрсақ қазақ елі кет демеген. Ақыры өз жерінен шыққанда айдап, Ел тамсанды «қорлық деп бұл не деген?!» БС. “Сәтбек”. ~ — Ту-у-у! Не деген ғажап сөздер еді! Мынау да менің сөзім ғой! Менің сөзім! “Қам сүт іштік анадан, піскен емес!” дейсің, ә? Рас қой, рас! Ә.Тар.