Жарығы сөнді, жүзі күңгірт тартты. ~ Көбісі соққы жеген, арып-ашқан, Көздерін қасіреттің соры басқан. Қызыл әскер мылтықпен ұрған кезде Әкеміздің көзінің нұры қашқан. Ө.Нұрм. ~ … сол ағаш бастарында нұры қашып сұрланып, бозара түскен күн мен беймезгіл тыныштықтан қысылып, үн-түнсіз мүлгіп отырған қарғалар көрінеді. В.Расп.