НҰР ШАШЫРАДЫ Сәулелі жарық түске малынды. ~ Қызғылт нұр… Анау сұрша белден бергі ұлан– асыр ой– жайлау мынау Мұхтар тұрған Көктөбеге дейін жұқа қызғылт нұрға балқиды. З.Қаб. ~ Төңірек түп– түгел талаурап, манаурап жатыр. Ойланған жер беті күлімсіреген аспан ажарымен арайланып, айрықша тамылжыған тəтті нұрға балқып маужырап тұр. З.Қаб. ~ Таң деңдеді. Шығар күннің сүйіншілеген от кірпігенен қаймыққан түн еркелері көздерін жұма-жұма қалысты. Бозала нұрға балқыған шығыс көкжиек алаулап жана бастады. Ө.Кәр.