Біреуге жасалған қиянатқа қатысты аяушылық, өкініш білдіру; қиянат, күнә болды. ~ “Көшіп жатыр, – дейді балалар, қамыға құлазып. – Обал болды, – дейді. – Анау жауыз құмырсқаларды жойып жіберу керек еді…” М.Мағ. ~ Бәрінен де баламдай бағып отырған қозықаға обал болды,– деген аспан елікті жерлеу қамына кірісті. О.Бөк. ~ Ғашықты жардан бөлсе де, Талай жан жолда өлсе де, Жасты, қанды көрсе де, Обал болды демейді. С.Сей. ~ — Ештеңе қылмайды, — деді бас жылқышы ауыр күрсініп. — мені де мазалап қояды анда-санда. Жігітім-ақ еді. Келіншегіне обал болды-ау! Ө.Кәр. .