Қырып-жойды, жалмады. ~ Жалғызым, қуатым! Сұмырай болыс, қуарған қала… Обырдай оптың ба жалғызымды!.. Жұттың ба басымды… Жерің кеңісе егін ек, міне, менің тұлдыр болған орныма! — дейді. М.Әу. ~ Көптен торып, обырдай обып келіп, енді түгіңмен жалмағалы отырғаны осы. Бұл бүгін емес, көптен келген пәле де. М.Әу. ~ Баяғы заманнан бері албан жайлауын обырдай обып, тәтті дәмдісін сіміріп жұтып, жонданып тұрған жәрмеңке бүгін ең ақырғы сағатына, өлім күніне жетті. М.Әу.