Күл-талқан қылып бүлдірді, астан-кестенін шығарды. ~ Шаңырағымды отын ғып. Отауымды топыр ғып, Отанымды қоқыр ғып, Ойран етті, әулие! М.Мақ. ~ Тойыңды ойран етемін! Өкінесің, жас қыршын! – деген сөзіңді естіп едім. К.Тоқ. ~ Қарс айрылып кеудесі, қасіретті үн атылды: “Ойран етіп ойымды, онда несін шақырдың?” М.Мақ.