Ойыннан от шықты, ойын опық жегізді. ~ — Бұның не, ойынға жылап? — деді Итаяқ Күнтайға. — Ойының осылсын, ылайымда! — деді Күнтай жылауын үдете түсіп, — шөгірдей қадалып, сен-ақ өлтіретін болдың-ау, ойбай!.. Қу-шұнақ құдай, қашан құтқарасың, бұл арапшыдан?!.. С.Мұқ. * – Енді маған ауыз салдың ба, ей?! – деп ешкімнен оңайлықпен ыға қоймайтын Көбентай адырайып шыға келген. – Байқа, батыр, ойының осылып жүрмесін… О.Сәрс. * Сол күннен бастап Мәрзияға уайым түсті. Ойыны осылды деген осы. Енді қайттім, апама не деп айтам, тағы басқа. Көп ұзамай, сол үндемеген күйі Алматыға тартып кетті. С.Досжан