Өлген адамның шаңырағын, мұрасын, ұрпағын сақтап қалды. ~ Оның жан берер алдында «екі сорлы өлмес күндеріңді көрерсіңдер» деген сөзіне: — Көзіме көк шыбын үймелегенше қарағымның ержетуін күтіп, орныңды күзетем,— деп еңіреген болатын келіншек. Ғ.Мұст. ~ Әлиза әзір Мөңкенің қара орнын күзетіп отыр. Көзім тіріде Мөңкенің шаңырағын құлатпаймын деп, ескі жұртта түтін түтетіп отырған сол. Ә.Нұрп. ~ Тастамайын табаннан сыз өткенде, Үсік ұрып құлағым тыз еткенде. Тастамайын оқуды, жесір анам, Өлі әкенің өлі орнын күзеткенде. М.Мақ.