Арамдық жасады; жаманшылыққа итермеледі; опат қылды. * Рас, қазақты әуелі, ең болмаса, тамақсаулығыңмен таңғалтып алмай тұрып, бір нәрсеге иліктіре, иландыра қоюың қиын-ақ; ал енді айтқаныңа бір еліктіріп алдың екен, ертіп апарып орға құлатып, жұлын омыртқасын үзіп кетсең де, саған аузын ашып, көзін жұмып тамсанғанынан таймайды. Ә.Кек. ~ Бақ бесігі тербемегенде, Жақыныңды жерге бергенде. Досың шалып орға құлатып, Шығамын деп өрмелегенде, Ауыр, жаның ауырады. М.Айт. * — О, аңғал сорлы!—деді Қарсақ өтірік күле сөйлеп, — сорлы аңғалдың өзін-өзі орға құлатқалы тұрғанын қара. Ә.Әбіш.