Көмескіленді; күңгірттенді; өңі жүдеді; бәсең тартты. * Күн батуға жақындап, ұясына қонып барады. Күндізгі өткір, ыстық күннің көзі маужырап, нұры солғын тартқан. Самал жел есіп тұр. Ж.Айм. * Бұл сенім беки берді. Шиыршық атып, тырсылдаған тамырларым солғын тарта бастады. Жүрегім жайдағыдай жалаулап, бүлкіл қақты. Жүйелерім босады. Жаным жай тапты. Ж.Айм. * Мұнда көлеңке ғой, күн нұрын тасалаған жүрдек бұлттай, оқтын-оқтын соғып кететін шағын шаттықтың өзін де қоқырайта қояды — адам жүзі солғын тарта қояды, солған гүл реңдес… Х.Ес. * Бөртенің солғын тартқан жанарында болар-болмас ұшқын білінді. С.См. * Бертінде жалғыздыққа өзі де үйреніп, еті өліп, күйеуінің бейнесі солғын тарта бастағаны кәміл; мүлде ұмытты деу қиын… М.Сүн. ~ Шала жұмылған көздерімен келіншектің тұла бойын сүзіп өтті. Әйелдің көмескі нұрланатын солғын сұлулығын байқады. Т.Рыск. ~ Кәзірден бастап бойымыздан нәр кетіп, гүлге тән жұпар иіс те, қызға тән әдемілік те солғын тарта бастады. О.Көш.