Жылмаңдап, шыға келді. ~ Толқындардың нән жотасын құшып тұрған өңгеріп, Құзар орға жеңіл қайық сумаң етіп келді еніп: Шомбал-шомбал дуалдарды шойын дедім, мен көріп. М.Мақ. ~ Күнәсіз сәбидің өліміне қандай күдік– күмән жүруі мүмкін. Еріксіз Әйбәттің тағдыры сумаң ете қалады. Нұрғанымның еркіндігі де сондай бір «қылғаныңа – қылдымның» қысастығы болып жүрмесін. Т.Жұрт. ~ Ержан: — Әй, Тәшеник, танып ал, әне, қоңырың…— дей беріп еді, табын арасынан көк сиырдың тұмсығы сумаң етіп көрінді. М.Қаб. ~ Ой, мынау не? Шөптің жоғарғы жапырақтарының, сабақтарының арасынан сумаң-сумаң етіп, әлдене көрінді. Б.Ыб.