Ашулы, ызалы, айбар төккен сыңай. ~ Бүлк етуді білмейтін безірейген суық жүзінен оның әлде домбыра тыңдап, әлде өз ойына беріліп отырғанын аңғару қиын… Ә.Әл. ~ Қара жер қақ айырылса, күмп беруге пейіл боп Жақан отыр. Екеуінде де үн жоқ. — Хал қалай?— деді Шайхат әлдебір уақытта. Суық жүзі сөйлегенде күрт жылып қоя берді. Ә.Кек. ~ Жабай осы соңғы сөзге қайыса жаздап: "Өй тоқташы, бұл қай айтқаның?" дей беріп еді. Күнту суық жүзін жібітпей, отты қара көздерін салмақпен, салқын қадап отырып: – Айтқаным сол! – деген-ді. М.Әу.