Қап-қараңғы кез, тастай қараңғы шақ, қараңғылық. * – Туһ, неткен тас түнек бұл?! Жаңбыр жауа ма деймін?.. О.Сәрс. * Ұйқы біздің жартышырымыздың бетіне өзінің қарақұрық қанатын жайды; бұл енді оның бетінен тас түнек пен арманды сыпырып тастайды… Арман… Сорлының қасіретін қайта-қайта қозғағаны болмаса одан не дауа!". И.Бун. ~ Аяқ астында жап- жарық көрініп жатқан жер кенет лып ғайып болды. Іле үркіп кейін секірген. Ол тұста тас түнек. Жер көрінбейді. Секіргелі созған аяғы ауа қармай береді. Шабамын деп шоқалақ атады. С.Ел.