Күнін көре алмай, қаңғып кетті. – Әне, әне, біздің әпке осы. Әпкем болмаса күлім шашылып, айдалаға тезек теріп кетер ем, әкри. М.Қаб. ~ Одан да тымағыңды күлге лақтырып, қатыныңның тіз киімін басыңа орап ап, иығыңа қара ала дорба салып, жайылған сиырдың құйрығын қағып, тезек теріп кеткенің мың бір ғанибет! Ә.Кек.