Айтар ойын, жолдауын әнмен, әуенмен жеткізді. ~ Қарлығаш қанатының ұшындай боп, айдай сызылған жіп-жіңішке қастары көтеріліп-жазылып, Абайға өзгеше бір үн қатқандай болды. Бағанадан бері соншалық көп, тілсіз сәлем жолдаған Абай, енді әннің сөзін өзгертіп алып, басқаша айтып кетті. «…Сағындырған ғашық жар ынтығы іште жүрген шерлі досын кінәлаудан тоқтар ма екен?.. М.Әу. ~ Бұлқынған сайын, "енді сен анасың! " деп, Ардақ атына зілсіз, әрі тілсіз сәлем жолдап қалады. Дүние рақымсыз, әрі керең екен, шыңғырған дауысты ешкім естіп, елеп– ескермеді. О.Бөк.