Ұятқа қалдырды, жұрт алдында масқара қалды. ~ Самалық Томпыұлы мөрімді бастам» деген жазуды керген отағасы: «Қарағым-ай, мені тірідей көмдің ғой. Ол абыройсыз қылықты қойдыру қолдан келетін еді ғой. Енді ол кісінің алдында немен ақталамын. Р.Кар. ~ – Құрметті менің жаназашыларым, бұл – қызымның тойы емес, өзімнің жаназам екенін әлі білген жоқсыңдар ма? Білмесеңдер біліңдер, бұл той емес – жаназа. Мәдина атып тұрды. — Көке, мені тірідей кемдің ғой, көке. — Жоқ, балам, көмілген сен емессің, менмін. Ә.Әб. ~ – Ойбай-ай! Енді не бетімді айттым, ойбай! Айдың-жылдың аманында тірідей жерге көміп, досқа күлкі, дұшпанға таба қылдың-ау, көгермегір!. Қ.Жұм.