Қайғырды, көңілі алаңдап, мұңайды. қапа болды. ~ Тыныш ұйықта, қабіріңде, уайым жеме: “Қор болды қайран сөзім босқа!” – деме. М.Жұм. ~ Сал Сегіз ренжіді уайым жеп, Алдында жүрер жолы әлде де көп. Жолы емес жолаушының ұзақ сапар, Асықпай жүретұғын «жетермін» деп. Сегіз сері. ~ Жоқ, онысына мен сенбеймін. Олар сендім десе де, анық сенген кісіге уайым ойлап не керек?   Абай. ~ Әй, ерім-ай! Ел үшін уайым ойлайсың! Айдаладағы нивхіге қазақтың тағдырын қайдан теліп тұрсың! Біз өсетін елміз!  С.Сағ.