~ Қалаға келді бала жел мінезді, Таң қылып талай тайқы шелді көзді. Өзі де со бір желдей бас білмейтін, Содан соң алуан- алуан елді кезді. А.Әл. ~ Екі-үш рет ұшықтап жіберді. Сәлден кейін шалекең жыпылықтап шелді көзін жапсарлап аша бастаған тұста, тіпті елеуреп кетті. Ғ.Біл.~ О бастан ұнатамын желді өзім, Ашатын кей жандардың шелді көзін. Сенің де басылатын кезің келді, Менің де бастығатын келді кезім. А.Әл.