Астарлы, тұспалдап айтылған, емеуірінді сөз. ~ Көкең де – бір қара қасқа кедей. Ерте кезде шабарман болып, ат үстінде жүріп, содан қалған желік кəртайғанша басылмай, өзін бір сүбе кісіге санайтын. Үйінде не төсеніш, не жөнді мал жоқ болса да қабырғасы жабық сөз аузынан түспейтін. Жастар мінезін келемеждеп күлсе, «оу, мына жаман жапалақтың құтыруын! » деп арсылдап Көкең де күлетін. Ж.Айм. ~ Сендердiң осы қабырғасы жабық сөздерiң-ау! Қарағым-ау, менен басқаға айтсайшы! Ж.Айм.