Қол созым жер көрінбейтін қараңғылық. * … бірақ көзге түртсе көргісіз қазан түптес қараңғы түнде енді алдыға да, артқа да кетуге жүрмей аялдап алуды ойлап атынан түсіп, қылышының ұшын кетіп бара жатқан бағдарына қаратып қойды да, ат көрпені астына салып, шылбырды беліне байлап мызғап алуға жата кетті. Б.Жұм.