Барынша жақындасып, алыса кетті. ~ Сол ғана шақта байқаса, қақ қасына, қоян қолтық ұстасатын жерге бір еңгезердей үлкен жылқышы келіп қалыпты. М.Әу. ~ Омарқұл: Түнде ұйқы, күндіз күлкі маза бермей, Жығылып, жықпаса да жүдетіп жүр. Айқасып аздан бері алысып жүр, Аяғы аяғыммен шалысып жүр. Кей кезде қоян-қолтық ұстаса қап, Тізесі тіземменен қағысып жүр. “Айтыс. Тәбия – Омарқұл”.